ယုံကြည်သူတွေအပြစ်ဝန်ချဖို့လိုခြင်း
နိဒါန်း
ယနေ့ခေတ်မှာအယူလွဲဝါဒတွေပလူပျံနေတဲ့ကာလဖြစ်ပါတယ်။ဒီအယူလွဲအများကြီးထဲမှာ“ယုံကြည်သူတွေအပြစ်ဝန်ချစရာမလိုတော့ဘူး”၊“အပြစ်ပြုမိရင်ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပါ”ဆိုပြီးသွန်သင်နေတဲ့အဖွဲ့ကလဲသတိထားစရာပါ။ဒီအယူလွဲတွေကများသောအားဖြင့်“မိတ်ဆွေကအပြစ်သားလား”ဆိုပြီးအစပြုသိမ်းသွင်းတတ်ပါတယ်။အကယ်၍သင်က “ ငါကအပြစ်သားပဲ” လို့ဖြေရင်၊သူတို့က“ မင်းရှုပ်ထွေးနေပြီ၊ငါတို့ကယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်ဖြောင့်မတ်တယ်။ ဘုရားကမင်းအပြစ်ကို ဖြေလွတ်ပြီးပြီလေ။ ဒါပေမဲ့မင်းကအပြစ်သားဖြစ်တယ်လို့ပြောတယ်ဆိုတော့ မင်းကဘုရားသခင်ကိုတကယ်မယုံဘူးဘဲ၊မင်းကယ်တင်ခြင်းမရသေးဘူးဟ “ဆိုပြီးထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်အောင်စည်းရုံးလာတတ်ပါတယ်။အကယ်၍သင်က “ငါကအပြစ်သားမဟုတ် တော့ဘူး၊ ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်တယ်”လို့ ဖြေခဲ့ရင်လည်း၊သူတို့ကချက်ချင်း“ဒါဆိုမင်းအပြစ်ဝန်ချဖို့မလို တော့ဘူးလေ၊အပြစ်တွေအားလုံးဘုရားလွတ်ပြီလို့မင်းခံယူပြီးမင်းကအပြစ်ဆက်ဝန်ချ နေရင်ဒါဟာဘုရားကိုမယုံလို့ဘဲ”ဆိုပြီးသူတို့ရဲ့အယူလွဲဝါဒကိုရိုက်သွင်းပေးပါလိမ့်မယ်။သူတို့ရဲ့ဒီထောင်ချောက်ထဲဝင်မိရင်(ကျမ်းစာသေချာမဖတ်ထားရင်)ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီးဟုတ်နိုးနိုးနဲ့ပါသွားတတ်ပါတယ်။ဒါကြောင့်ဒီစာစုလေးအားဖြင့်ကျမ်းသဘောချပြပါ့မယ်။
၁။ကယ်တင်ခြင်းနဲ့ခရစ်ယာန်အသက်တာ
ယုံကြည်သူတွေအဦးဆုံးသိရမှာကသင်သည် ယေရှုခရစ်တော်ကိုမိမိကယ်တင်ပိုင်ရှင်အဖြစ်ဝန်ခံယုံကြည်သောအချိန်ကစသင့်အပြစ်အားလုံးကို ကျေးဇူးတော်ကြောင့်ဖြေလွတ်ခြင်းခံရပြီးဖြစ်တယ်ဆိုတာပါ။ဒါဟာထာဝရမပျက်ပျယ်နိုင်တဲ့“ကယ်တင်ခြင်း”ပါ။တနည်းအားဖြင့်ဘုရားသားသမီးဖြစ်ခွင့်ရတဲ့အရိုက်အရာတခုပါ။ဒီအရိုက်အရာဟာသင်အမှားတခုခုလုပ်မိလို့ပျက်ပျယ်မသွားနိုင်ပါ၊ဥပမာအ ဖေနဲ့သားသမီးလိုပါ၊သားသမီး တွေဘယ်လောက်မှားနေခဲ့ရင်လဲသားသမီးနဲ့အဖေအမေရဲ့ပတ်သတ်မှုကပျောက်ပျယ်သွားမှာမဟုတ်သလို၊ဘုရားနဲ့ယုံကြည်သူသားသမီးလဲထို့အတူပါ၊ကျွန် တော်တို့ဘုရားစကားနားထောင်နိုင်လို့ကယ်တင်ခြင်းရခဲ့တာမဟုတ်သလို၊ကျွန် တော်တို့ရဲ့တခါတလေစကားနားမထောင်မိခြင်းလေးတွေကြောင့်လဲကယ်တင်ခြင်းမဆုံးရှုံးနိုင်ပါ။ဒါပေမယ့်ယုံကြည်သူအသက်တာမှာအမှားရဲရဲကြီးလုပ်လို့ရပြီလို့မသက် ရောက်ပါဘူး။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့အဖေအမေကသားသမီးကိုဆုံးမတတ်သလို၊ဘုရားကလဲသူချစ်တဲ့သားသမီးတွေလုပ်မှားရင်ဆုံးမတတ်လို့ပါ။（ဟေဗြဲ၁၂：၅-၆)။
ဒါကကယ်တင်ခြင်းအပိုင်းပါ။
ယုံကြည်ပြီးအပြစ်လွတ်ခြင်းခံရပြီး၊ခရစ်ယာန်အသက်တာလျှောက်လှမ်းတဲ့အခါမှာအထူးသဖြင့်အားနည်းပြီးအပြစ်လုပ်မိတတ်ပါသေးတယ်၊ဘုရားကမွေးဖွားပေးလိုက်တဲ့ဝိညာဉ်ပကတိကအပြစ်မပြုတတ်ပေမယ့်၊အပြစ်နဲ့ပြည့်နက်နေတဲ့လောကထဲမှာအသက်ရှင်နေတဲ့အခါစာတန်ရဲ့စုံစမ်းခြင်း၊လူဟောင်းဇာတိထလာတတ်ခြင်း၊ဘုရားရဲ့စစ်ဆေးခံခြင်းတွေမှာအားနည်းပြီးအပြစ်ပြုမိတတ်ပါတယ်၊ ရောမ၇:၁၄-၂၅(အပြစ်ပြုချင်လို့မဟုတ်)။သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကအထဲမှာကိမ်းအောင်းနေတယ်ဆိုပေမယ့်စက်ရုပ်လိုကျွန်တော်တို့ကိုအကုန်လာထိန်းချုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်နာခံတာကိုဝိညာဉ်တော်သာ၍အလိုရှိပါတယ်။အကယ်၍ဘုရားစကားနားမထောင်ဘဲအသက်ရှင်မိရင်၊ဘုရားသခင်ကဆုံးမတတ်သလို၊အသက်တာမှာငြိမ်သကခြင်း၊ပျော်ရွှင်ခြင်းတွေနဲ့ဝေးကွာနေတတ်ပါတယ်။ဒါ ကြောင့်ခရစ်ယာန်အသက်တာမှာသာ၍သန့်ရှင်းဖို့နာခံလိုက်လျှောက်ပြီးအသက်ရှင်ရတာပါ။ဒီမှာအထူးသတိထားရမှာကကယ်တင်ခြင်းဆိုတာသင်နာခံလိုက်နာနိုင်မှကယ်တင်ခြင်းရခဲ့တာမဟုတ်ပေမယ့်၊ယုံကြည်ခြင်းကြောင့်ကယ်တင်ခြင်းရပြီးတဲ့ခရစ်ယာန်အသက်တာမှာတော့နာခံလိုက်လျှောက်ခြင်းကအင်မတန်အရေးပါလာတာပါဘဲ။ဒါဟာလက်ရှိအသက်တာမှာကောင်းစားခြင်း၊ငြိမ်သက်ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့တမန်လွန်အတွက်ဆုလာဒ်သရဖူမဆုံးရှုံးခြင်းတွေနဲ့သက်ဆိုင်နေပါတယ်(ဖိလပ္ပိ၃:၁၄)။
ဒါဟာခရစ်ယာန်အသက်တာပါ။
၂။အပြစ်ဝန်ချဖို့လိုအပ်ခြင်း
ယုံကြည်သူတွေအသက်တာမှာအပြစ်ပြုမိတတ်တယ်လို့အပေါ်မှာရှင်းပြထားပြီးပါပြီ၊ဒါဆိုရင်သင်ဟာအပြစ်သားလား?အဖြေကတော့အရိုက်အရာအရ(ကယ်တင်ခြင်းပိုင်းမှာ)အပြစ်လုံးဝမရှိဟုသတ်မှတ်ခံရသူ(ဖြောင့်မတ်သောသူ)ဖြစ်ပါတယ်။ဒါပေမယ့်ခရစ်ယာန်အသက်တာပိုင်းအနေနဲ့ပြောရရင်ကျွန်တော်ဟာအားနည်းပြီးတခါတလေအပြစ်လုပ်မိတတ်တဲ့အတွက်အပြစ်ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ထဲကနေအပြီးမထွက်ခွါရသေးပါ(မသေသေးပါ)ရှင်ယာကုပ်၁:၁၂-၁၅)၊ဒါကြောင့်အပြစ်လုပ်မိတတ်ပါသေးတယ်၊အားနည်းမိတိုင်းမိမိအမှားကိုဝန်ချတောင်းပန်တတ်ဖို့ကျမ်းစာမှာအများကြီးဖော်ပြထားပြီး၊ယုံကြည်သူတွေအပြစ်ပြုမိရင်ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းရမယ်ဆိုတာမျိုးကတော့ကျမ်းစာ၆၆ကျမ်းတအုပ်လုံးဘယ်နေရာမှာမှမဖော်ပြထားပါ။သတိထားရမှာကကျွန်တော်တို့ဝန်ချတောင်းပန်မှဘဲဘုရားသခင်ကခွင့်လွတ်နိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ဘုရားကခွင့်လွတ်ပြီးသားပါ၊ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ကကိုယ့်အပြစ်ကိုမဝန်ချမတောင်းပန်ရင်အပြစ်လွတ်ခြင်းရဲ့ငြိမ်သက်ခြင်းကိုခံစားရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ဥပမာဘုရားသခင်ကသားတော်ယေရှုအားဖြင့်လူသားတိုင်းကိုကယ်တင်ခြင်းပေးပြီးသားဆို ပေမယ့်လူ့ဖက်ကနောင်တနဲ့ယုံကြည်လက်ခံမှခံစားရသလိုပါ။သတိထားရမှာကခရစ်ယာန်အသက်တာမှာအမှားလုပ်မိလို့ဝန်ချ တောင်းပန်တာဟာကယ်တင်ခြင်းဆုံးရှုံးမှာစိုးလို့မဟုတ်ပါဘူး၊ခရစ်ယာန်အသက်တာမှာသာ၍သန့်ရှင်းဖို့နဲ့လျှောက်လှမ်းနိုင်ဖို့ပါ။ဒါကြောင့်အပြစ်လုပ်မိပြီးမဝန်ချရသေးခင်သေသွားရင်လဲကယ်တင်ခြင်းကိုမထိခိုက်သလိုအပြစ်လုပ်မိသမျှကိုတခုချင်းမပြောနိုင်လို့လဲကယ်တင်ခြင်းကိုမထိခိုက်ပါ။အမှားလုပ်မိလို့တောင်းပန်တယ်ဆိုတာရိုးသားစွာငါအမှားလုပ်မိပြီလို့ဝန်ခံခြင်းတမျိုးပါ။
သာမှန်လူမှုဆက်ဆံရေးမှာတောင်အမှားကိုဝန်ချဖို့သွန်သင်သလို၊မိဘတွေလဲမိမိသားသမီးတွေကိုကိုယ့်အမှားဝန်ခံတတ်ဖို့သွန်သင်ကြပါတယ်။သားသမီးတွေအပြစ်ဝန်ချလိုက်မှမိဘတွေကခွင့်လွတ်နိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး၊သားသမီးအမှားလုပ်မိပြီးနောင်တရဝန်ချတာကိုတော့မိဘတိုင်းလိုလားသဘောကျကြတာပါ။အမှားလုပ်ပြီးနောင်တရဝန်ချဖို့နေနေသာသာ၊ပျော်နေတာမျိုးကိုတော့ဘယ်မိဘကမှသဘောမကျသလိုဘုရားသခင်လည်းအလိုတော်မရှိပါ။အမှားအများကြီးလုပ်တာကိုအကုန်မမှတ်မိလို့ဝန်ချစရာမလိုတော့တာမဟုတ်ပါဘူး၊ဝန်ချရမှာကသိတတ်တဲ့ဘုရားသားသမီးအပိုင်းပါ၊ခွင့်လွတ်တာကဘုရားပိုင်းပါ။
၃။အပြစ်ဝန်ချဖို့ကျမ်းစာကသွန်သင်ခြင်း
(က)။ဘုရားလူ(ဣသရေလလူ)တွေအမှားလုပ်မိရင်ဝန်ချတောင်းပန်ရတယ်။(ဝတ်ပြုရာ၅:၄-၅)
(ခ)။ဘုရားရွေးကောက်တဲ့ဒါဝိဒ်မင်းကြီးဟာအပြစ်လုပ်မိလို့၊သူ့အပြစ်ကိုပရောဖက်နာသန်လာဖွင့်ချတဲ့အခါချက်ချင်းဘုရားခွင့်လွတ်ပြီဆိုပြီးကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းတာမဟုတ်ဘဲ၊ချက်ချင်းဝမ်းနည်းကြေကွဲပြီးအပြစ်ဝန်ချခဲ့ပါတယ်။(၂ရာ၁၂:၁၃)
(ဂ)။ယေရှုကိုယ်တိုင်တပည့်တော်တွေကိုအပြစ်ဝန်ချတတ်ဖို့သွန်သင်ထားတယ်(မဿဲ၆:၁၂)။
(ဃ)သားမိုက်နောင်တဥပမာထဲမှာ အဖေကခွင့်လွတ်ပြီးသားဆိုပေမယ့်၊သားမိုက်ဟာသူ့အမှားကိုဝန်ချတောင်းပန်ခဲ့ပါတယ်။(လုကာ၁၅:၂၁)။
(င)။ရှင်ယာကုပ်ကသူ့စာစောင်ထဲမှာယုံကြည်သူတွေကိုအပြစ်ဝန်ချတောင်းပန်ဖို့မှာကြားထားပါတယ်(ယာကုပ်၅:၁၆)။
(စ)။ရှင်ယောဟန်ရေးတဲ့စာစောင်မှာလဲယုံကြည်သူတွေကိုအပြစ်ဝန်ချဖို့မှာထားပြီး၊မိမိကိုယ်အပြစ်မရှိသူလို့ပြောရင်လူလိမ်ပါတဲ့(၁ ယော၁:၈-၉)။
(ဆ)။တမန်တော်ရှင်ပေတရုကအားနည်းပြီးခရစ် တော်ကိုသုံးကြိမ်ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး နောင်တရငို ကြွေးခဲ့ပါတယ်။ငါ့အမှားကိုဘုရားခွင့်လွတ်ပြီးသားပါဆိုပြီးကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းနေတာမဟုတ်ပါဘူး(မဿဲ၂၆:၇၄)။
(ဇ)။ဗျာ3:19မှာဘုရားသခင်ကလောဒိကိကယုံကြည်သူတွေရဲ့အပြစ်ကိုစစ် ဆေးပြီးဆုံးမတတ်ကြောင်း၊ယုံကြည်ပြီးအားနည်းရင်နောင်တရဖို့လိုကြောင်းဖော်ပြထားပါတယ်။
(ဈ)၂ကော၇:၁၀-၁၁မှာရှင်ပေါလုကကောရိန်န္တုအသင်းတော်ကယုံကြည်သူတွေကိုစာရေးပေးတဲ့ထဲ၊အပြစ်ပြုမိပြီးဝမ်းနည်းခြင်း၊နောင်တရခြင်းနဲ့ဝန်ချခြင်းဟာဘုရားသခင်အလိုတော်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ပြပါတယ်။
(ည)ဆာလံနဲ့သုတ္တံကျမ်းတွေမှာလဲအပြစ်ဝန်ချတဲ့ကျမ်းပိုဒ်တွေအများကြီးရှိပါသေးတယ်၊ဒီကျမ်းတွေဟာဘုရားကိုမယုံကြည်တဲ့သူရေးထားတာမဟုတ်ပါဘူး၊ဘုရားရွေးကောက်တဲ့သူတွေ(တနည်းအားဖြင့်ယုံကြည်သူတွေ)ရေးထားတဲ့ကျမ်းစာတော်မြတ်ပါ။
နိဂုံး
ယုံကြည်သူတွေအသက်တာမှာအပြစ်လုပ်မိရင်ဝန်ချတောင်းပန်ဖို့သွန်သင်ချက်ဟာကျမ်းစာရဲ့မိန့်မာချက်ဖြစ်ပါတယ်။အပြစ်လုပ်မိရင်ဝန်ချတောင်းပန်စရာမလိုဘူးဘုရားကခွင့်လွတ်ပြီးသားမို့ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးပျော်ရွှင်ပါဆိုတဲ့သွန်သင်ချက်ကတော့ကျမ်းစာသဘောမဟုတ်ဘဲအဖွဲ့စည်းဂိုဏ်းဂဏတခုရဲ့အာဘော်သာဖြစ်ပါတယ်။ကိုးရီးယားကလာတဲ့အပြစ်ပြုမိရင်တောင်းပန်စရာမလိုတော့ဘူးဆိုတဲ့ဂွတ်နယူးဂျင်းမမိပါစေနဲ့ဗျာ။သတိရှိကြပါ။